12 juni 2026. Een zwarte dag

Gisteren meldde M. zich bij ons. M. komt uit Afghanistan en vluchtte als tiener voor de Taliban. Zijn vader werd door de Taliban gedood, omdat hij voor de NAVO had gewerkt. Als oudste zoon was M. de volgende. Hij werd twee keer opgeroepen om zich te melden, dook onder en vluchtte via een lange, moeilijke weg, naar Europa.

In Ter Apel was het vol, dus hij werd al snel in de Expo-hal in Assen geplaatst. Voor de gezelligheid hier een foto van hoe deze ‘opvang’ eruit ziet.

Stel je voor – een tiener, zonder familie, zwaar getraumatiseerd, in een compleet onbekend land en cultuur, ondergebracht in deze ‘opvang’.

Het duurde dan ook niet lang en hij kreeg mentale problemen – depressie, langdurig huilen, slapeloosheid, etc. Hij kreeg 2 verschillende anti-depressiva voorgeschreven, maar niet de veilige slaapplek of de begeleiding en hulp die een tiener nodig heeft.

Zijn asielaanvraag werd afgewezen.
Fast forward naar vandaag.

12 juni 2026. Een zwarte dag.
De dag dat het Europees Migratiepact in werking treedt. En de dag dat Nederland nog een aantal eigen nieuwe wetten doorvoert.

Er wordt heftig ingegrepen op asiel, grensprocedures en mensenrechten. Met een enorme stroom aan negatieve gevolgen voor mensen op de vlucht, die in ons land een veilig bestaan zoeken.

De rechtsbescherming van vluchtelingen in NL worden uitgekleed, de bewijslast wordt verzwaard, er wordt een discriminerend tweestatusstelstel ingevoerd, gezinshereniging wordt stevig ingeperkt. Er zullen meer afwijzingen komen, meer mensen op straat, in de krochten van de samenleving geduwd.

De druk op de IND, advocaten en rechtbanken wordt nog veel groter. Experts voorspellen dat mensen die nu in de procedure zitten (en dat zijn er zo’n 50.000) misschien wel 5 tot 10 jaar moeten wachten tot ze een definitief besluit krijgen op hun asielaanvraag.

Ondertussen wordt het aankomstcentrum in Budel gesloten, stroomt Ter Apel over, slapen kwetsbare, getraumatiseerde mensen in het gras en op straat. De poten onder de Spreidingswet worden door Den Haag zelf doorgezaagd, en gemeenten die er aan proberen te voldoen worden onthaald met vuurwerk en NSB-vlaggen.

Het is een leugen dat vluchtelingen de oorzaak zijn van alles wat mis is in Nederland. Zij zijn niet degene die de woningmarkt in de uitverkoop deden. Zij vroegen niet om miljarden bezuinigingen in de zorg en in onze sociale zekerheid. Zij zijn niet verantwoordelijk voor de verschrikkelijke puinhoop die het komende jaar gaat ontstaan door de nieuwe wetten.

Ook M. is niet verantwoordelijk. Toch zal hij de gevolgen van 12 juni voelen.

Na zijn intake praten we met het team even verder over zijn mogelijke ’toekomstperspectief’. Ik denk dat we alledrie de buikpijn voelen.

Maar we gaan het proberen. Op mijn koelkast hangt een kaart van Loesje: Van tegen de stroom in zwemmen, wordt je sterker. Dus dat blijven we doen. Tegen de stroom in.